OVER MIJ
Accolade-068 (2)_bewerkt.jpg

Het heeft lang geduurd voor ik mezelf een ondernemer vond. En dat ik doorhad dat ik het in me had ook. Ik had het nochtans al vroeg kunnen doorhebben.

 

In het secundair onderwijs had ik plots en schijnbaar toevallig een bloeiend handeltje in chocoladerepen en frisdrank, bij gebrek aan automaten. Hetzelfde voor telefoons enkele jaren later. Maar ik werkte gewoon in loondienst met wat goesting om iets bij te verdienen. Uiteindelijk werd dat freelance vertalen, in het verlengde van mijn diploma als vertaler.

 

Die bijverdienste groeide traag uit tot meer dan mijn ‘gewone’ job, en ik nam de sprong. Ik werd freelance vertaler, zonder al te veel te plannen. Zolang ik op het einde van de maand genoeg kon factureren, was alles goed voor me.

 

Intussen begon ik met een ex-kotgenoot nog een tweede projectje. Iets met insecten, gewoon voor de uitdaging. Misschien zouden we er ooit wel geld mee verdienen, maar dat wisten we nog niet goed.

 

Enkele jaren later volgde mijn eerste overname, toen ik Accolade kocht. Ik moest plots allerlei plannen maken, banken overtuigen, én zorgen dat er niet alleen voor mij, maar ook voor mijn werknemers voldoende geld binnenkwam. Op dat punt werd ik ondernemer.

 

Niet veel later ontstond Nimavert, er gebeurden zowel in Accolade als Nimavert nog overnames, en de gezonde ambitie blijft.

 

Als ik alles wat ik nu weet, had geweten pakweg 10 jaar geleden, dan zagen Accolade en Nimavert er nu vast helemaal anders (groter) uit en was er misschien zelfs nog een bedrijf om over te praten. Spijt heb ik niet, ondernemen blijft een enorm boeiend spel. Wel heb ik veel goesting om mijn kennis ook te delen met anderen die staan waar ik toen stond.